مرحوم آيت الله علامه مستنبط در كتاب نفيس القطرة به نقل از كراجكي در كتاب كنز الفوائد از ابوذر غفاري نقل مي‌كند:

روزي در منزل امّ سلمه در خدمت پيغمبر اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم) نشسته بودم و به فرمايشان او گوش مي‌دادم كه علي بن أبي‌طالب (عليه السلام) وارد شد، چهرۀ پيغمبر (صلي الله عليه و آله و سلم) از خوشحالي شكفته و درخشان شد، علي (عليه السلام) را در  برگرفت و پيشاني او را بوسيد سپس رو به من كرد و فرمود:

اي ابوذر! اين شخص را كه بر ما وارد شد به حقيقت مي‌شناسي؟

ابوذر گفت: عرض كردم: اي رسول خدا! او برادر و پسر عمّ شما و همسر فاطمه (سلام الله عليها) و پدر حسن و حسين (عليهما السلام) دو سرور جوانان بهشت است.

رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) فرمود: اي ابوذر! اين امامي است فروزنده و درخشان،‌نيزه‌ بلند پروردگار و درِ بزرگ رحمت، او است كه هر كس خدا را اراده كند، بايد از آن در وارد شود.

اي ابوذر! او برپا دارنده عدالت و مدافع حريم الهي و ياري كننده دين خدا و حجّت پروردگار بر آفريدگان است، خداوند همواره در ميان امتها به سبب او با خلق او احتجاج مي‌كند با آن‌كه در ميان هر امتي پيامبري را برانگيخته است.

يا اباذر! إنّ الله تعالي جعل علي كل ركن من أركان عرشه سبعين ألف ملك ليس لهم تسبيح و لا عبادة إلا الدعا لعليّ (عليه السلام) و شيعته، و الدعاء علي أعدائه.

اي ابوذر! خداوند بر هر پايه‌اي از پايه‌هاي عرش خود هفتاد هزار فرشته قرارد داده، تسبح و عبادت آن‌ها دعا كردن براي علي (عليه السلام) و شبيعيان، و نفرين كردن بر دشمنان آن حضرت است.

اي ابوذر! اگر علي (عليه السلام) نبود، حق از باطل، و مؤمن از كافر تشخيص داده نمي‌شد، و خدا عبادت نمي‌گرديد؛ زيرا او بر سر مشركين زد تا اسلام آورند و خدا را عابدت كنند، و اگر او نبود پاداش و كيفري نبود، ميان او خدا پرده و حجابي نيست و او خود حجاب و پرده است.

يعني اي مسلمانان! اگر شما الأن خدا را عبادت مي‌كنيد و اگر از گمراهي و ضلالت به دور هستيد، همش از صدقه سر مبارك امام علي (عليه السلام) است و اگر او نبود هيچ‌گاه كسي خدا را عبادت نمي‌كرد.

يادش به خير! آن سالي كه به نجف اشرف رفته بوديم، شعري بسيار جالب و پرمعنا  كه در داخل گنبد آقا اميرالمؤمنين (عليه السلام) نوشته شده بود، نظرم را جلب كرد. آن روز، روز عيد غدير خم بود. اين شعر را در صفحه اول مفاتيح خودم يادداشت كردم كه در اين جا نقل مي‌كنم.

و لو لم يكن في صُلب آدم نورَه

لما قيل قدماً للملائكة اسجدوا

و لولاه ما قلنا و لاقال قائل

لمالك يوم  الدين  اياك  نعبد

يعني اگر نبود نور علي در صلب آدم، هيچ‌گاه خداوند به ملائكه خودش دستور نمي‌داد كه بر او سجده كنند.

و اگر نبود علي (عليه السلام)، نه ما و نه هيچ گوينده‌اي، به مالك يوم الدين  (خداوند) نمي‌گفت:  ايّاك نعبد (فقط تو را عبادت مي‌كنم).

به اميد روزي كه امنيت و آباداني به كشور عراق بازگردد، تا تمامي شيعيان و دوست‌داران اهل البيت عليهم السلام بتوانند بدون ترس و واهمه به ديدار مولايشان بروند. يا علي مدد.