يكي از ايرادهايي كه وهابيان بر ما مي‌گيرند، مسألۀ  نذري دادن به عزادران امام حسين عليه السلام و خوردن اين نذري‌ها است؛ چرا كه می گویند: اين عمل، شبيه عمل مشركان است كه براي بت‌هاي خود نذر مي‌كردند.

 آن‌ها حتي خوردن اين نذري‌ها را حرام و حيواناتي را كه در اين راه ذبح شود، نجس مي‌دانند. و به همين دليل شيعيان را مشرك و اهل بدعت مي‌دانند؛ زیرا هر ساله شيعيان در ماه محرم و... براي امام حسين عليه السلام نذر مي‌كنند و با همين غذا از عزاردارن پذيرايي مي‌كنند.

اين شبه دو جواب دارد: يك جواب حلّي و يك جواب نقضي.

جواب حلّي: نذر كردن براي ميت دو نوع است: 1. نذر كردن براي آن ميت ؛ 2. نذر كردن به جاي آنان و قربة الي الله (للميّت، و من الميّت).

از مسلمات تمامي فرقه‌هاي مسلمان آن است كه نذر كردن، قرباني كردن و ذبح هر نوع حيواني، اختصاص به خداوند دارد و بايد فقط قربة الي الله باشد. در غير اين‌صورت چنين نذري نه صحيح و نه خوردن آن جايز است. به همين خاطر است كه بايد در صيغۀ آن بگويد: «للّه علي كذا»

آن‌چه كه حرام است، قسم اول آن است، نه قسم دوم. و نذوراتي كه شيعيان انجام مي‌دهند از قسم دوم است چرا كه شيعيان اين نذر‌ها را قربة الي الله انجام مي‌دهند و ثواب آن‌را به ارباب‌شان امام حسين عليه السلام هديه مي‌كنند .و يا اين‌كه به نيابت از آن حضرت نذر مي‌كنند تا هم عزادران و شيعيان آن حضرت را پذيرايي كرده باشند و هم ثوابي برده باشند. و در نتيجه هيچ ايرادي ندارد؛ همان‌طوري كه خواندن قرآن و هديه به آن‌ها، خواندن نماز به نيابت از آن‌ها، دعا كردن براي آن‌ها و... جايز است.

جواب نقضي: از وهابي‌ها سؤال مي‌كنيم كه شما كه اين قدر بر ما به خاطر نذر براي ارباب‌مان امام حسين عليه السلام ايراد مي‌گيريد، چرا خودتان به اين حرف عمل نمي‌كنيد و حتي به مراتب بدتر از آن را انجام مي‌دهيد؟. اگر ما مشرك و اهل بدعت هستيم، شما مشرك‌تر از ما هستيد.

از شما مي‌پرسيم كه خوردن آب غسل ابن تيميه به جهت تيمّن و تبرّك چه حكمي دارد؟ اگر تبرك به نذري امام حسين عليه السلام شرك باشد، خوردن آب غسل ابن تيميه خيلي بدتر است. آن‌هم آب غسل پيرمردي شپشوي كه مردم به خاطر دفع شپش او، ريسماني را آغشته به جيوه كرده بودند و روي جنازۀ او انداخته بودند تا از شر شپش‌هاي او در امان باشند.

ابن كُثَير در البداية و النهاية مي‌نويسد:

وحضر نساء كثيرات بحيث حزرن بخمسة عشر ألف امرأة غير اللاتي كن على الاسطحة وغيرهن الجميع يترحمن ويبكين عليه فيما قيل وأما الرجال فحزروا بستين ألفا إلى مائة ألف إلى أكثر من ذلك إلى مائتي ألف وشرب جماعة الماء الذي فضل من غسله واقتسم جماعة بقية السدر الذي غسل به ودفع في الخيط الذي كان فيه الزئبق الذي كان في عنقه بسبب القمل مائة وخمسون درهما وقيل إن الطاقية التي كانت على رأسه دفع فيها خمسمائة درهما وحصل في الجنازة ضجيج وبكاء كثير وتضرع وختمت له ختمات كثيرة بالصالحية وبالبلد وتردد الناس إلى قبره أياما كثيرة ليلا ونهارا يبيتون عنده ويصبحون ورؤيت له منامات صالحة كثيرة ورثاه جماعة بقصائد جمة.

 ( البداية والنهاية ، ابن كثير ،جلد : 14 ،ص 157 ، تحقيق وتدقيق وتعليق : علي شيري ، چاپ : الأولى ، سال چاپ : 1408 - 1988 م ، ناشر : دار إحياء التراث العربي - بيروت – لبنان ).

خلاصه‌اش اين است كه در تشييع جنازۀ ابن تيميه 15 هزار زن و 60 هزار تا بيش صد هزار مرد شركت كرده بودند كه همه‌شان گريه و ناله مي‌كردند و... و بعد از غسل، مردم ريختند و باقي ماندۀ آب غسل ابن تيميه را نوش جان كردند. و همچنين باقي ماندۀ سدري كه از غسل باقي مانده بود بين هم ديگه تقسيم كردند!!. و از همه جالب‌تر اين كه  يك ريسماني را  آغشته به جيوه كرده بودند و براي دفع شپش او روي جنازه انداخته بودند كه به مزايده گذاشه شد و يك نفر آن به ۱۵۰درهم خريد!!!.

چه قدر تفاوت است بين گريه و عزاداري براي فرزند رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم كه مظلومانه به شهادت رسيده است، و بين گريه و عزداراي بر مردي به خاطر گفتن حرف‌هاي كفر آميز زنداني و در همان‌جا مرده است!.

و چه قدر تفاوت است بين غذاي نذريي كه قربة الي الله و به نيابت از فرزند رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم نذر شده است و بين آبي كه ما تحت ابن تميه را با آن شسته‌اند .

به نظر شما کدام خوردني‌تر است؟!!!